Πρώτη κατηγορία: καταστήματα τροφίμων κλπ., καθημερινής χρήσης:

 

μπακάλικα, μπακάλικα χονδρικής, φούρνοι, χασαπιά, μανάβικα, ζαχαροπλαστεία.

 

 

 

Μπακάλικα

 

Εξυπηρετούσαν κυρίως τα σπίτια γύρω από αυτά.

 

 

Του Βεστάρχη Δημητρίου του Λεωνίδα (112) κοντά στον πάνω σταθμό(1). Η μεταφορά αγαθών από τη Χώρα στο χωριό γινόταν στον ώμο.

Του Γαλανού Στεφανή του Ευαγγέλου (1) #2810  (ήλθε από τις Στραπουργιές) κοντά στην Παναγία με φούρνο, που ξεκίνησε λίγο πριν από την Κατοχή.

Του Φαλαγκά Θεοδόση του Σταμάτη (1473) #863 (με φούρνο πριν την Κατοχή)(2).

Του Ισαρη Γεωργίου του Δημητρίου (1111) (ιδιοκτησίας του) και μετέπειτα στον ίδιο χώρο του Μπουλμέτη Αντώνη του Ιωάννη (133) #3747. Όταν συνταξιοδοτήθηκε ο Μπουλμέτης και έκλεισε την επιχείρηση του συνέχισε στον ίδιο χώρο  ο Μιχάλης Μαργέτης (Μπουμπούς). Αργότερα το κατάστημα του Μπουλμέτη το άνοιξε ο Λιάπης (Μανδαράκας Δημήτριος του Νικολάου (12224) #1513) ο όποιος παρ όλον ότι έφερνε και ψωμί κατά παραγγελία, το έκλεισε λόγω έλλειψης πελατείας.

του Γιαλούρη Δημητρίου του Γιαννούλη (Μητσάκου) (12421) #2978 (και κουρείο).

Της Χαζάπη Καλλιόπης του Γιαννάκη (1115) #1415 σύζ. Μπουκουβάλα Θεόφιλου / Μπουκουβάλα Μαριγούλα του Θεόφιλου (1321) #1717  σύζ. Γιαλούρη Γιαννούλη / (στο πάνω μέρος του Κακόβολου)(4).

Της Βαλμά Ειρήνης του Λεωνίδα (111B2) #1721 συζ. Γιαλούρη Σταμάτη αρχικά στο ισόγειο του σπιτιού της Ανδριάνας Λογοθέτη σύζ. Νικ. Παλαιοκρασσά, λίγο πιο πάνω από την πλατεία του χωριού και κατόπιν μεταξύ Πλατείας και Πεντάβρυσης.

Της Παλαιοκρασσά Διαμάντης του Δημητρίου (12421) #271 συζ. Κουτσούκου Ιωάννη (και μετέπειτα της κόρης της, Κουτσούκου Αθηνάς του Ιωάννη (11821) #282 συζ. Βήχου Μιχαήλ) δίπλα στην Πεντάβρυση(5). Το τελευταίο μπακάλικο που έμεινε ανοικτό. Εκλεισε το 2016, όταν η Αθηνά είχε συμπληρώσει τα 92 της χρόνια.

Του Χαζάπη Σταμάτη του Αθανασίου (124) #1867 (μετέπειτα Παλαιοκρασσά Γιώργη του Σωκράτη (Γιόκου) (1112231) #2621 στην είσοδο της πλατείας του χωριού. Το μπακάλικο του Χαζάπη ήταν το αρχαιότερο στο χωριό(6).

Της Παλαιοκρασσά Μίνας του Δημοσθένη (11141341) #467 συζ. Κυρτάτα Νικολάου (στην ίδια θέση).

Του Κουτσούκου Ανδρέα του Λεωνίδα (Σπούγια) (1183) #837 (στην πλατεία). Το μπακάλικο διατήρησε η σύζυγος του Παλαιοκρασσά Φραγκούλα του Επαμ. (11382) #77(7).

Του Κυρτάτα Δημητρίου του Πέτρου (Μητραλάκου) (141142) ) #3402 στην πλατεία(8). Εναρξη εργασιών το 1926.

Της Χαζάπη Φλωρεντίας του Γιαννάκη (1116) #1416 σύζ. Μπαφαλούκου Περράκη του Αντώνη, περιοχή Αγ.Γεωργίου τώρα σπίτι Σάλαρη Μαρουλίτσας συζ. Μάνεση Λεονάρδου(9).

 

 

Κατά το διάστημα της κατοχής και λίγο αργότερα η Φακή Ειρήνη (Λουλού) του Γεωργίου (13) #2831 σύζ. Σαμιωτάκη Κωνσταντίνου του Γεωργίου, διατηρούσε κρυφά και  κατόπιν ανεπίσημα κοντά στον ποταμό «κατάστημα» στο οποίο πουλούσε διάφορα είδη που έφερνε με τα καΐκι του ο σύζυγος της (ζωοτροφές, κεραμικά είδη κλπ). Το μαγαζί το κράτησε ανοιχτό μέχρι το θάνατο του συζύγου της.  Αν και δεν είχε μεγάλη ποικιλία, στις τιμές ήταν ανταγωνιστικό έναντι των υπολοίπων και εξυπηρετούσε την ευρύτερη περιοχή.

Για να δείτε τη θέση του «καταστήματος» πατήστε εδώ.

__________________________________________________________________________________________________________________

 

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε περισσότερες λεπτομέρειες για τα συγκεκριμένα μπακάλικα, ακόμα και για αυτούς που πρωτοάνοιξαν.

 

(1) Για να διαβάσετε για το μπακάλικο του Βεστάρχη, πατήστε εδώ.

(2)  Για να διαβάσετε για το μπακάλικο του Θεοδόση, πατήστε εδώ.

(3) Για να διαβάσετε για τα μπακάλικα των Ισαρη και Μπουλμέτη πατήστε εδώ.

(4) Για να διαβάσετε για τα μπακάλικα της Καλλιόπης και της Μαριγούλας πατήστε εδώ.

(5) Για να διαβάσετε για το μπακάλικο της Διαμάντης, πατήστε εδώ.

(6) Για να διαβάσετε για τα μπακάλικα των Χαζάπη και Γιόκου πατήστε εδώ.

(7) Για να διαβάσετε για το μπακάλικο του Σπούγια πατήστε εδώ.

(8) Για να διαβάσετε για το μπακάλικο του Μητραλάκου πατήστε εδώ.

(9) Για να διαβάσετε για το μπακάλικο της Φλωρεντίας πατήστε εδώ.

πατήστε στο χάρτη κάτω για να δείτε που ήταν τα μπακάλικα

 

Μπακάλικα χονδρικής

 

Λογοθέτη Γεωργίου (111212).

 

 

πατήστε στο χάρτη δεξιά για να δείτε που ήταν το μπακάλικο χονδρικής

 

Πατήστε εδώ για επιστροφή στην πρώτη σελίδα

 

Πατήστε εδώ για επιστροφή στην επόμενη σελίδα

 

Πατήστε εδώ για τον κατάλογο των ντοκουμέντων

 

Πατήστε εδώ για τη σελίδα με τα «Διάφορα»

 

Πατήστε εδώ για την αρχική σελίδα του Ιστότοπου

 

Φούρνοι

 

Φαλαγκά Θεοδόση (1473) #863 (με φούρνο πριν την Κατοχή, ο πρώτος του χωριού, ο επονομαζόμενος του Λάβδα, γαμπρού του Θεοδόση(1) .

Γαλανού Στεφανή (1) #2810 (ήλθε από τις Στραπουργιές) κοντά στην Παναγία με μπακάλικο, που ξεκίνησε λίγο πριν από την Κατοχή(2) .

Γλυνού Αριστείδη (141315) στο δρόμο που συνδέει το Πανωχώρι με τη Βουρκωτή, λίγο πιο άνω από την Παναγία(3).

Φούρνος του Κουτσούκου Ανδρέα του Λεωνίδα (Σπούγια)  (1183) #837 στην πλατεία του χωριού. Κατόπιν τον λειτουργούσε ο Σπύρος Ανύσης(4). Ο φούρνος αυτός είχε τη φωτιά κάτω από την επιφάνεια που ψήνονταν τα ψωμιά. Οι υπόλοιπου που χρησιμοποιούσαν ξύλα τα έκαιγαν στον ίδιο το χώρο, και για να ψήσουν έσπρωχναν τις στάχτες και τα αποκαΐδια στο πλάι.

Ανύση Σπύρου, σύγχρονος με καυστήρα πετρελαίου, ιδιόκτητος λίγο μετά την πλατεία.

Χαζάπη Σταμάτη (124) #1867 φούρνος λίγο πιο πάνω από την πλατεία(5).

Σε κτίσμα Παλαιοκρασσά Σπύρου του Σωκράτη (1112232) #3571 λειτουργούσε ο φούρνος του Σκορδομαχαλά. Το κτίσμα κατεδαφίστηκε και τώρα αποτελεί τμήμα οικοδομής που ανήκε στον Παλαιοκρασσά Γιώργη του Ανδρέα (Ψηλέα) (111122112) #2763 .

________________________________________________________________________

 

Οι φούρνοι του Θεοδόση και του Στεφανή συλλειτούργησαν για μικρό χρονικό διάστημα.

 

(1)  Για να διαβάσετε για το φούρνο του Θεοδόση, πατήστε εδώ.

(2)  Για να διαβάσετε για το φούρνο του Στεφανή, πατήστε εδώ.

(3)  Για να διαβάσετε για το φούρνο του Γλυνού, πατήστε εδώ.

(4)  Για να διαβάσετε για το φούρνο του Σπούγια, πατήστε εδώ.

(5)  Για να διαβάσετε για το φούρνο του Χαζάπη, πατήστε εδώ.

 

 

 

 

 

 

 

πατήστε στο χάρτη για να δείτε που ήταν οι φούρνοι

 

Χασαπιά

 

Αρχικά η σφαγή των ζώων γινόταν στη ύπαιθρο, πάντοτε δίπλα σε ρέμα ώστε να υπάρχει άφθονο νερό για πρακτικούς λόγους . Για λόγους προστασίας από τα καιρικά φαινόμενα δίπλα σε γεφύρι, αλλά και διότι από το γεφύρι περνούσε πάντοτε ένας κύριος δρόμος. Σε αραιά διαστήματα αρχικά, αργότερα όσο η τοπική κοινωνία ευημερούσε, τακτικότερα. Η πώληση των κρεάτων γινόταν επί τόπου.

 

Τα υπαίθρια χασαπιά ήταν τέσσερα:

 

Γιώργη Ζαννάκη (Καλαβρού) στο γεφύρι στο πάνω μέρος του Κακόβολου(1).

Αντρίκου Μανδαράκα (Καλουπάκα) (12) #2048 στο γεφύρι της Πεντάβρυσης(2).

Σταμάτη Αντώνη του Νικολάου (Κατομμύρια) (1122215) #715 στο γεφύρι της Φάμπρικας.

Γιάννη Ζαννάκη (Καλαβρού) στην κοίτη του ποταμού (Μελιού) κοντά στα Απατούρια.

 

Τα χασαπιά σε καταστήματα ήταν τέσσερα:

 

Σάββα Μυλωνά (11) και μετέπειτα στον ίδιο χώρο των Φραέσκου και Βασίλη Ζαννάκη (Καλαβρού) δίπλα στο μπακάλικο του Μπουλμέτη στον δεύτερο παράλληλο δρόμο του χωριού(3). Τελευταία το λειτούργησε ο Μιχάλης Ζαννάκης (Καλαβρός) από τη Βουρκωτή αλλά λόγω έλλειψης πελατεία το έκλεισε και συνέχισε στη Χώρα.

Θεοχάρη Καρυστινού (16) #1687 , το πρώτο στεγασμένο και συγκροτημένο στο χωριό, λίγο πιο κάτω από την Παναγία αριστερά στο δρόμο που συνδέει την Παναγία με το σταθμό της Αγίας Βαρβάρας.

Ζάννε Μπατή στην πλατεία.

Γιάννη Ζαννάκη (από τα Αποίκια) αρχικά στου Μητραλάκου το μαγαζί στην πλατεία και αργότερα στου Μπαμπίλια, λίγο πιο πέρα από την πλατεία, προς την Πεντάβρυση.

 

_______________________________________________________________________________________________

 

(1)  Για να διαβάσετε για το υπαίθριο χασαπιό του Γιώργη Ζαννάκη, πατήστε εδώ.

(2)  Για να διαβάσετε για το υπαίθριο χασαπιό του Αντρίκου Μανδαράκα, πατήστε εδώ.

(3) Για να διαβάσετε για το χασαπιό του Μυλωνά, πατήστε εδώ.

 

 

 

 

Κατά τον Γρηγόριο Εξαδάκτυλο δίπλα στην εκκλησία της Παναγίας υπήρχε σε ερειπωμένο τώρα κτίσμα μαγαζί το οποίο

άλλοτε ήταν μπακάλικο και άλλοτε χασάπικο. Για να δείτε τη θέση του μαγαζιού (με κωδικό Α3ξ πατήστε εδώ)

 

 

πατήστε στο χάρτη για να δείτε που ήταν τα χασαπιά

 

Ζαχαροπλαστεία

 

Κοντά στα μέσα της δεκαετίας του 1930, στην άκρη της πλατείας του χωριού, απέναντι από το καφενείο του Λούη, λειτούργησε για 2 - 3 τουλάχιστο χρόνια ζαχαροπλαστείο της επιχείρησης Λάσκαρη από τη Χώρα. Χωρίς ψυγείο φυσικά, πουλούσε κυρίως είδη που κατανάλωναν τα παιδιά του Δημοτικού σχολείου που έφτασε την εποχή εκείνη να αριθμεί ακόμα και 140 μαθητές και μαθήτριες. Τα είδη αυτά ήταν σοκολάτες, καραμέλες, ματζούνια που έφτιαχνε ο Λάσκαρης σε χάρτινα χωνάκια, παστίτσες και άλλα παρόμοια.

 

πατήστε στη εικόνα του χάρτη για να δείτε τη θέση του μανάβικου

 

 

Μανάβικα

 

Μετά τη δεκαετία του 1960, σε κατάστημα ιδιοκτησίας Χρήστου Δ. Μπεγλέρη (1551), μετά από το Φούρνο Ανύση.

 

 

πατήστε στη εικόνα του χάρτη για να δείτε τη θέση του μανάβικου