Επιστροφή στον κατάλογο των Λαογραφικών

 

Λαογραφικά

 

Μικρές Στενιώτικες Ιστορίες #3

 

Οι παρακάτω μικρές ιστορίες δείχνουν τον χαρακτήρα κάποιων παλαιών Στενιωτών. Για κάποια θέματα ίσως δεν θα πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για τους συγχωριανούς μας, αλλά το σωστό είναι όλα να καταγράφονται. Για ευνόητους λόγους κάποια ονόματα χαρακτήρων δεν είναι τα αληθινά. Σε κάποιες ιστορίες πάλι, τα πρόσωπα αναφέρονται με τα κανονικά τους ονόματα.

 

13. Επισκέψεις πολιτευτών στο χωριό.

 

(κείμενο του Νικολού Εξαδάκτυλου από μια διήγηση του Βαγγέλη Σύμπουρα(1) και επιπλέον πληροφορίες από τον Κώστα Πολέμη(2)).

 

Κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1960 οι Στενιές βρέθηκαν από άποψη πληθυσμού στο απόγειο τους. Με κατοίκους κοντά στα χίλια άτομα και δύο εκλογικά κέντρα (ανδρών - γυναικών) ήταν ένα ιδιαίτερα υπολογίσιμο για τα κόμματα και τους υποψηφίους βουλευτές κομμάτι της Ανδρου. Οι Στενιές πάντα ήταν ανάμεσα στα επισκέψιμα γι’ αυτούς μέρη. Οι προεκλογικές συγκεντρώσεις γίνονταν απαρέγκλιτα στο καφενείο του Λούη(3). Ο κόσμος στριμώχνονταν μέσα και οι αργοπορημένοι κατέκλυζαν την πλατεία. Την εποχή εκείνη οι Στενιές ήταν προπύργιο της ΕΡΕ και συγκαταλέγονταν πάντοτε στα πέντε με δέκα χωριά με το υψηλότερο σε ψήφους πανελλαδικά ποσοστό, πάντοτε πάνω από το 90%. Η επίσκεψη λοιπόν στις Στενιές ήταν επιβεβλημένη για τους υποψηφίους της ΕΡΕ, κάτι σαν φόρος τιμής για το σπουδαίο γι’ αυτούς μέρος. Παράλειψη της επίσκεψης υπήρχε σ’ αυτούς ο φόβος να θεωρηθεί μεγάλη προσβολή με καταστροφικές συνέπειες. Από την άλλη μεριά, οι υποψήφιοι βουλευτές των άλλων κομμάτων θεωρούσαν τις Στενιές χαμένη υπόθεση και χάσιμο χρόνου και για το λόγο αυτό εκτός από τη Χώρα εστίαζαν την προσοχή και τις υποσχέσεις τους σε άλλα χωριά, ιδίως σε αυτά της ευρύτερης περιοχής του Κορθίου.

Στις εκλογές του 1964 βρέθηκε μεταξύ των άλλων και ο υποψήφιος βουλευτής με το κόμμα της ΕΡΕ Ευάγγελος Ανερούσης. Η ομιλία βέβαια στο καφενείο του Λούη, τα λόγια και τα θα τα ίδια όπως πάντα. Μέσα στα παχιά λόγια υπήρχε και η φράση

 

-για το καλό της Ελλάδας...

 

την οποία κάποιος από τους παρευρισκόμενους που παρακολουθούσε μάλλον αδιάφορα τον ομιλητή γιατί στην ουσία είχε έλθει για το σχετικό κέρασμα, την κατάλαβε κάπως διαφορετικά. Ηταν ο Νικολάκης ο Φασιανός, ξένος στο χωριό, έμενε στην Πέρα Μπάντα κοντά στον Πύργο μαζί με τη γυναίκα του τη Σοφία. Γεωργοκτηνοτρόφος  ο ίδιος, από τους ελάχιστους από δαύτους που δούλευαν στο χωριό, νόμισε ότι άκουσε

 

-της αγελάδος...

 

και στράφηκε στον διπλανό του για διευκρινήσεις.

 

-βρε Γιάννη τι είπε για τις αηλάδες;

 

Για κακή του τύχη ο Γιάννης ήταν ο συγχωρεμένος ο Ταλαράς(4), το τελευταίο και ανεπανάληπτο πειραχτήρι του χωριού. Με σοβαρό ύφος του διευκρίνισε ότι

 

-αυτή τη φορά επειδή χρειάζεται τις ψήφοι, θα δώσει σε όποιον τον ψηφίσει και βέβαια άμα αυτός τηνε θέλει, μια αγελάδα.

 

Τι ήταν αυτό; ο άλλος το πίστεψε, ούτε στα όνειρα του δεν φανταζόταν τέτοια τύχη. Με το που τελειώνει η συζήτηση πιάνει διαγκωνιζόμενος με δεκάδες άλλους από κοντά τον Ανερούση και τον ρωτούσε για το πότε θα πάρει την αγελάδα. Ο καημένος ο Ανερούσης μέσα στην οχλαγωγία δεν μπορούσε να καταλάβει περί τίνος επρόκειτο, μόνο χαμόγελα σκορπούσε αριστερά και δεξιά, αποφεύγοντας να ζητήσει διευκρινίσεις για την αγελάδα ώστε να δώσει τις απαραίτητες εξηγήσεις. Το σκηνικό συνεχίστηκε μέχρι το καφενείο του Παναή(5) στο Σταθμό που πήγε όλος ο κόσμος και που συνεχίστηκε το κέρασμα με ούζα του Ανερούση προς τους χωριανούς. Ο Νικολάκης που κατά τύχη είχε μαζί του και ένα σχοινί, δε σταμάτησε να του φωνάζει:

 

-Φέρτην εσύ, εδώ το 'χω το σχοινί!

 

Ακόμα και όταν ο Ανερούσης έμπαινε στο ταξί για να γυρίσει στη Χώρα, ο Νικολάκης τον τραβολογούσε για να του πει πότε θα πάρει την αγελάδα!

 

________________________________________________________________________________________

 

Προσωπικά θυμάμαι ότι στις εκλογές πριν από τη Χούντα κατέβαινε με την Ενωση Κέντρου και κάποιος Αντώνης Μπαρότσης ο οποίος ήταν μπατζανάκης του θείου μου του Επαμεινώνδα Λογοθέτη. Αυτός και ο Νικόλαος Αλαβάνος (πατέρας του σύγχρονου πολιτικού Αλέκου Αλαβάνου) ήταν οι δύο βουλευτές που έβγαζε η Ε.Κ. από τους πέντε (τότε συνολικά) του νομού Κυκλάδων. Η μεταξύ τους αντιπαλότητα ήταν τεράστια για το ποιος θα πάρει την πρωτιά στο κόμμα τους. Η γιαγιά μου η Βιολάντη δεχόταν ισχυρές πιέσεις από τον θείο μου και τη νύφη της, να ψηφίσει τον Μπαρότση, αλλά μέσα της αυτό ήταν αδύνατο γιατί ήταν κάργα δεξιά. Η φουκαριάρα λοιπόν ψήφιζε πάντα ΕΡΕ αλλά φρόντιζε μια γειτόνισσα της να ψηφίσει την Ενωση Κέντρου και μάλιστα τον Μπαρότση, ο οποίος ουδέποτε επισκέφτηκε βέβαια το Χωριό, χάσιμο χρόνου θα ήταν γι' αυτόν. Η μεγάλη της αγωνία ήταν κάθε φορά, μέσα στις λίγες ψήφους που έπαιρνε η Ε.Κ. να βρεθεί και αυτή με το σταυρό στον Μπαρότση.

 

Νικολός Εξαδάκτυλος

 

 

(1) Σύμπουρας Βαγγέλης του Αντώνη (15113) #203 info.

(2) Πολέμης Κώστας του Νικολάου (1413181) #1126 info.

(3) Μπεγλέρης Λεονάρδος (Λούης) του Νικολάου (171) #1597 info.

(4) Πολέμης Ιωάννης του Δημητρίου (11312411) #1225.

(5) Κουρτέσης Παναγιώτης του Ιακώβου (136) #2846 info.

 

 

Επιστροφή στον κατάλογο των Λαογραφικών

 

Επιστροφή στην αρχική σελίδα