Επιστροφή

 

Λαογραφικά

 

Μικρές Στενιώτικες Ιστορίες

 

Οι παρακάτω μικρές ιστορίες δείχνουν τον χαρακτήρα κάποιων παλαιών Στενιωτών. Για κάποια θέματα ίσως δεν θα πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για τους συγχωριανούς μας, αλλά το σωστό είναι όλα να καταγράφονται. Για ευνόητους λόγους κάποια ονόματα χαρακτήρων δεν είναι τα αληθινά. Σε κάποιες ιστορίες πάλι, τα πρόσωπα αναφέρονται με τα κανονικά τους ονόματα.

 

1. Πρόεδρος μέχρις όσο τον συνέφερε...

 

(κείμενο του Κώστα Νικ. Πολέμη(1) )

 

Βλέποντας τον προεκλογικό αγώνα πού έδωσαν τις προηγούμενες ημέρες (1) οι υποψήφιοι για την θέση του Δημοτικού άρχοντα, μου ήρθε στο μυαλό μου ο ανάλογα σκληρός αγώνας που έδωσε Στενιώτης συνταξιούχος πλοίαρχος, για την θέση του κοινοτάρχη Στενιών. Άνθρωπος ευθύς και λιγομίλητος ο καπτα Γιάννης ήταν γνωστός και για τις τσεκουράτες απαντήσεις του. Κάποτε σε ένα βαπόρι που υπηρετούσε σαν γραμματικός και έπλεε στα νερά τις Βραζιλίας, ρώτησε τον λοστρόμο που βασανιζόταν μάταια να λύσει έναν κόμπο σχοινιού, γιατί δεν χρησιμοποιεί το ειδικό γι’ αυτή τη δουλειά εργαλείο, την καβίλια,

 

-γιατί την έχω στην καμπίνα μου καπετάνιε.

-Καί εγώ έχω γυναίκα αλλά την έχω στην Άντρο του πέταξε ειρωνικά.

 

Αγγλομαθής, ίσως ο μόνος που διάβαζε Αμερικάνικο και Αγγλικό τύπο στου Λούη τον καφενέ, προκαλώντας ζηλόφθονα βλέμματα. Αυτά για να σκιαγραφήσω την προσωπικότητά του. Ο προεκλογικός του αγώνας είχε νικηφόρο αποτέλεσμα λοιπόν και γιόρτασε την εκλογή του με ουζοποσία. Το πρώτο μεγαλόπνοο έργο πού δρομολόγησε και πραγματοποίησε άμεσα ήταν η τσιμεντόστρωση του δρόμου πού οδηγούσε από τη πλατεία στο σπίτι του. Αμέσως μετά παραιτήθηκε! Όταν ρωτήθηκε γιατί και προς τι ο προεκλογικός αγώνας, απάντησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια:

 

-Αφού έκανα αυτό πού ήθελα και κανένας προηγούμενος δεν μου το έκανε, γιατί να εξαντλήσω την τετραετία;

 

_______________________________________________________________

 

(1) Πολέμης Κώστας του Νικολάου (1413181) #1126

(2) σημ.  το κείμενο γράφτηκε κατά τη διάρκεια των Αυτοδιοικητικών εκλογών του 2019.

________________________________________

 

2. Ο Παρόδος.

 

(κείμενο του Νικολού Εξαδάκτυλου(3) )

 

Στη Χώρα της Ανδρου εργάστηκε γύρω από τις αρχές του εικοστού αιώνα και ο Ανδριώτης γυναικολόγος-μαιευτήρας γιατρός Αλέξανδρος Παρόδος, που διετέλεσε και δήμαρχος Ανδρου. Την παρακάτω ιστορία μου διηγήθηκε ο θείος μου Επαμ. Δημ. Λογοθέτης(4).

 

Κάποτε ένας Στενιώτης πήγε στην Αθήνα για σπουδές και σε ένα διάλειμμα των σπουδών του γύρισε στο Χωριό και έπιασε κουβέντα με τη γιαγιά του. Ο νεαρός είχε εν τω μεταξύ αποκτήσει ύφος και λέγειν πρωτευουσιάνου, αποφεύγοντας λέξεις που πλουτίζουν σήμερα το Στενιώτικο λεξικό μας και χρησιμοποιούσε και ένα σωρό εκφράσεις πρωτάκουστες στη γιαγιά του. Η καημένη η γιαγιά τον άκουγε στωικά, παρίστανε ότι τον κατανοούσε και για να δείξει ότι συμμετέχει και αυτή στη συζήτηση, πότε-πότε κουνούσε επιδοκιμαστικά και το κεφάλι της...

Κάποια στιγμή πετάει ο νεαρός φοιτητής και:

 

-ειρίσθω εν παρόδω, οτι .....

 

Οπότε η καημένη η γιαγιά ανοίγει για πρώτη φορά το στόμα της και ανακράζει:

 

-Παιδάτσι μου, τι να τον κάνω εγώ τον Παρόδο στην ηλιτσία μου ???

_______________________________________________________________

 

(3) Νικολος Εξαδάκτυλος (1271) #522

(4) Λογοθέτης Επαμεινώνδας του Δημητρίου (12331)  #2316 

________________________________________

 

3. Βαθιές ρουφηξιές βρε!

 

(σημ. Νικολού Εξαδάκτυλου: Ο καπταΓιαννούλης Φαλαγκάς ήταν πολύ έμπειρος ψαράς αλλά στο θέμα της οργάνωσης μιας αλιευτικής εξόρμησης ήταν λίγο χύμα. Μόλις αισθανόταν μια καλοσύνη, άρπαζε το πλεούμενο του και τραβούσε για ψάρεμα άσχετα αν τα εργαλεία του ήταν τακτοποιημένα και σε επάρκεια. Κάτι το σωματικό του βάρος, κάτι το κουμάντο που θεωρούσε δική του και αποκλειστική συμμετοχή στη διαδικασία, τα πράγματα δεν πήγαιναν πάντοτε κατ’ ευχήν).

 

_____________________________________________________________________

 

(κείμενο του Κώστα Νικ. Πολέμη(1) )

 

Θα θυμίσω μία ιστορία από τα νιάτα μας. με τον καλό μου φίλο τον Γιαννούλη Χαζάπη τον Τρίγωνο.
Πλήρωμα οι δύο μας και ο Αντώνης Μπαφαλούκος ο Κουκής, στην Καστέλλα, το καΐκι του θείου μου του Γιαννούλη Φαλαγκά του Σουστούρη. Βάζουμε βραδινή καλάδα, τα δίχτυα ανοιχτά στο Μεταλλείο. Το σύστημα φόρτισης της μπαταρίας ως συνήθως δεν δούλευε, ένα πετρελαιοφάναρο που είχαμε ούτε αυτό άναβε γατί του σπάσαμε το γυαλί όταν έπεσε μια σταγόνα θάλασσα πάνω του ενόσω ήταν ζεστό. Ένας και μοναδικός φακός με μπαταρίες που υπήρχε μπερδεύτηκε στα δίχτυα όταν τα καλάραμε και κατέληξε στο βυθό σε βάθος πενήντα οργιών!!! Για κακή μας τύχη η νύχτα ασέληνη και σκοτεινή ιδανική για ψάρεμα με τα Γρι Γρι, τρία τέσσερα απ' αυτά, να οργώνουν τη θάλασσα γύρω μας με μεγάλη ταχύτητα. Το δικό μας καΐκι σκοτεινό και αόρατο. Ο κίνδυνος σύγκρουσης μεγάλος. Ακούγεται η φωνή του Σουστούρη μετά από τις απαραίτητες Χριστοπαναγίες:

 

-Γαννουλάκη άμε στην πλώρη και άναψε τσιγάρο. Βαθιές ρουφηξιές βρε για να μας βλέπουνε!!!!

 

Ο Γιαννουλάκης συμμορφώθηκε, αν μπορούσε ας έκανε και αλλιώς. Ρουφούσε το τσιγάρο όπως το ψάρι ο Λίχνος. Τώρα τι να σάς πω; Το τσιγάρο ήταν ορατό ή ο Αϊ Νικόλας βοήθησε? Πάντως δεν τρακάραμε!!!

_______________________________________________________________

 

(1) Πολέμης Κώστας του Νικολάου (1413181) #1126

(5) Χαζάπης Γιαννούλης του Νικολάου (Τρίγωνος) (113132) #316

(6) Μπαφαλούκος Αντώνης του Θοδωρή (Κουκής) (111341) #2327

(7) Φαλαγκάς Γιαννούλης του Δημητρίου (Σουστούρης) (14321) #1975

_______________________________________

 

4. Το Πουλί μου.

 

(κείμενο του Νικολού Εξαδάκτυλου(3) )

 

Ακολουθεί μια αληθινή ιστορία.

Σε Στενιώτικο βαπόρι, καπετάνιος ο Μιχάλης Κυρτάτας (Λάκης)(8). Στο πέρασμα του Μαγγελάνου στη νότια Αμερική μπαίνει όπως ήταν απαραίτητο ένας Τσιλιάνος (Χιλιανός) πιλότος για να οδηγηθεί το πλοίο εκ του ασφαλούς. Ανήκε στη λευκή φυλή, αλλά ήταν ιδιαίτερα μελαχρινός, σχεδόν μαύρος.

Στη γέφυρα πολύς κόσμος, ακόμα και κυρίες, σύζυγοι κάποιων αξιωματικών του πλοίου. Ο Λάκης παρατηρούσε τον πιλότο καλά καλά και σε μια στιγμή δεν κρατιέται και λέει (στα ελληνικά) στους υπόλοιπους, μερικοί από τους οποίους ήταν Στενιώτες, αλλά οι υπόλοιποι όμως από διάφορα μέρη της Ελλάδας:

-Βρε σεις αυτός είναι πιο σκούρος και από το Πουλί μου!

Οι Στενιώτες συγκατένευσαν είτε με λόγια, είτε με κούνημα της κεφαλής, οι ξένοι (μη Στενιώτες) όμως αποσβολώθηκαν. Μετά από αρκετή ώρα κάποιος κατάλαβε την παρεξήγηση και διευκρίνισε ότι "Το Πουλί μου" ήταν το παρατσούκλι του Στενιώτη δικηγόρου Νίκου Φαλαγκά(9). Ο Νίκος Φαλαγκάς με δυτικοαφρικανικού τύπου επιδερμίδα, χρησιμοποιούσε κατά κόρον όταν συζητούσε με κάποιον, την έκφραση "πουλί μου" η οποία γρήγορα καθιερώθηκε σαν παρατσούκλι του.

_______________________________________________________________

 

(8) Κυρτάτας Μιχάλης του Νικολάου (112213331) #2079

(9) Φαλαγκάς Νικόλαος του Ιωάννη (12272).