Επιστροφή

 

Λαογραφικά

 

Μια ιστορία με τον παπα Πετρή(1) και τον παπα Ζαννή(2)

 

(κείμενο του Κώστα Νικ. Πολέμη)

 

Θα σας μεταφέρω μία από τις πολλές ιστορίες του χωριού που άκουγα από τις γιαγιάδες μου που διαδραματίστηκε αρχές του εικοστού αιώνα ίσως και λίγο ενωρίτερα.
Όπως είναι γνωστό, η τάξη της κηδείας, έξω και μακρυά, στην Άνδρο οριζόταν από τον αριθμό των συμμετεχόντων ιερέων και όχι από την ποιότητα του ξύλου του φέρετρου, μαόνι, έβενος, δρυς. Εξ άλλου ο Μπροϊλής της εποχής ένα είδος ξύλου χρησιμοποιούσε, το κασόξυλο. Αυτή η εισαγωγή αν και μακάβρια είναι απαραίτητη για να αντιληφθούμε το λόγο που οι δύο παπάδες του χωριού μας, ο παπά Πετρής και ο παπά Ζαννής επέστρεφαν σούρουπο πεζοί στο χωριό αφού συμμετείχαν στην κηδεία κάποιου εύπορου Λειβαδιανού.

Κεφάτοι από τα κονιάκ που είχαν κατεβάσει μετά το τέλος της τελετής αλλά και από το πάχος του φακέλου που τους είχε δώσει ο γιός του νεκρού, σταμάτησαν στο κρασοπουλειό που υπήρχε στον Νειμποριό για συμπληρωματικά καύσιμα προκειμένου να πάρουν κουράγιο να συνεχίσουν βαδίζοντας το ανηφορικό μονοπάτι προς τις Στρίπες. Αφού τα γράδα τους ανέβηκαν, σκοτεινά πια, ξεκινούν τρεκλίζοντας. Στα μισά της ανηφόρας πάνω από το λιμάνι τους χτύπησε το αεράκι και πρώτος ο παπά Πετρής σωριάζεται ξερός. Ο παπά Ζαννής δεν το πήρε χαμπάρι και συνέχισε, αλλά μεθ’ ου πολύ τα πάρει και αυτός λίγο πιο πάνω. Ένας πρόγονος της συζύγου μου Ειρήνης, ο γέρο Χασάνης(3), ιδιοκτήτης ιστιοφόρου καϊκιού που ήταν αραγμένο στο λιμάνι ανηφόριζε με χρονική διαφορά από τους παπάδες το ίδιο μονοπάτι. Γερό ποτήρι και αυτός αλλά και δεισιδαίμων στο έπακρο, σκουντουφλάει στον πρώτο αναίσθητο παπά. Το μυαλό του παίρνει ανάποδες και θαρρεί πως ο εξαποδώ μεταμφιεσμένος σε παπά του έστησε κάποια παγίδα. Όντας χειροδύναμος του παίζει ένα σοπάκι ξύλο και συνεχίζει τρεκλίζοντας. Λίγο πιο πάνω πέφτει στον δεύτερο ξερό παπά. Χωρίς να αντιληφθεί την διαφορά και πιστεύοντας ότι ο σκατογένης δεν συνετίστηκε από το ξύλο, ίσως η δόση δεν ήταν αρκετή, του ρίχνει ένα λουμπούτι ξεγυρισμένο και του βάζει και μια μεγάλη πέτρα πάνω στο στήθος μονολογώντας:

 

-Ετσι που σε έκαμα, όχι ο διάολος αλλά ούτε ο Θεός να ‘σαι δεν θα σηκωθείς.

 

Με ήσυχη την συνείδηση και ανακουφισμένος συνεχίζει για το χωριό. Εκεί δα στη Στρατηλάτισσα είδε δύο λαδοφάναρα. Ήταν οι παπαδιές που είχαν βγει σε αναζήτηση των αργοπορημένων παπάδων. Τότε κατάλαβε τι είχε κάνει, είχε ξελαμπικάρει λίγο εν τω μεταξύ, και τους είπε:

 

-Πάρτε μουλάρια, ετοιμάστε και μολυβόνερα και αντέτε να τους μαζέψετε.

 

Ο παπά Πετρής στην βδομάδα ήταν σε θέση να λειτουργήσει. Ο παπά Ζαννής έκανε ένα μήνα γιατί είχε τις φάει το πιο πολύ!!!

 

___________________________________________________________________________________________________

 

(1) Ο Ζιώτης Πέτρος του Δημητρίου (12) #3029

(2) O Πολέμης Ζαννής του Παπασταμάτη (11122) #110

(3) O Χαζάπης Γιαννάκης του Αντωνίου (121) #1453