Επιστροφή

 

Λαογραφικά

 

Ιστορίες από τη θαλασσινή ζωή

 

(κείμενο του Νικολού Εξαδάκτυλου(1)

 

Το ιβιλάι(2).

 

Ο πατέρας μου(3) γενικά απέφευγε να μιλάει για τις δυσάρεστες στιγμές της επαγγελματικής του ζωής. Τα περισσότερα από αυτά που γνωρίζω προέρχονται από διηγήσεις της μητέρας μου η οποία ταξίδεψε αρκετά χρόνια μαζί του (όθεν και ο χαρακτηρισμός μου "ο Νικολός της Βιολάντης" αντί "ο Νικολός της Αννας", όπου Αννα η μητέρα μου και Βιολάντη η από τη μητέρα μου γιαγιά η οποία και με ανέθρεψε).

Αμέσως μετά τον πόλεμο τα πληρώματα των Αντριώτικων βαποριών ήταν επανδρωμένα με έμπειρους Αντριώτες ναυτικούς κυρίως από τις Στενιές. Οταν ο αριθμός των πλοίων μεγάλωσε και οι Στενιώτες δε φτάνανε, άρχισαν να ναυτολογούνται και Αντριώτες από άλλα χωριά τα οποία καμιά σχέση δεν είχαν με τη ναυτική παράδοση και κουλτούρα. Ετσι λοιπόν Βουρκωτιανοί, Αρνιώτες, Κατακοιλιανοί κλπ. μπαίνανε σαν κατώτερα πληρώματα με την ελπίδα να μάθουν τα βασικά και να εξελιχτούν.

Οταν το ANDRE στο οποίο καπετάνιος ήταν ο πατέρας μου, αρχές της δεκαετίας του 1950 έμπαινε στο Γερμανικό λιμάνι του Emden, επιφορτισμένος να ρίξει το ιβιλάι (λεπτό σχοινί με βάρος στην άκρη με το οποίο οι λιμενεργάτες θα τραβούσαν τον χοντρό και βαρύ κάβο του πλοίου) ήταν ένας από τους παραπάνω πρωτόμπαρκους Αντριώτες. Τώρα πως επιλέχτηκε και από ποιον, αυτό είναι άλλη ιστορία. Οταν το πλοίο πέρασε ένα κρίσιμο σημείο για να μπει στις λεκάνες του λιμανιού οι λιμενεργάτες άρχισαν απεγνωσμένα να του γνέφουν να ρίξει το σκοινί. Αυτός όμως άλλα κατάλαβε, νόμιζε οτι τον χαιρετούσαν και ανταπέδιδε με χαμόγελα και κούνημα των χεριών του τις χειρονομίες τους. Κάποια στιγμή οι υπόλοιποι στο πλοίο κατάλαβαν τι γινόταν, τρέξανε και έριξαν αυτοί το ιβιλάι, και έτσι αποφεύχθηκε το ξήλωμα κάποιων από τις πόρτες που ανοιγόκλειναν στις λεκάνες του λιμανιού.

 

_____________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

(1)  Νικολος Εξαδάκτυλος (1271) #522 info 

(2) ιβιλάι : παραφθορά του heaving line που είναι ένα σχοινί με βάρος στο ένα άκρο του. Χρησιμεύει κυρίως για να πεταχτεί ένα σχοινί από το πλοίο σε κάποιο άλλο σημείο. Από το άλλο σημείο τραβώντας το σχοινί αυτό μπορεί να τραβηχτεί κάποιο άλλο βαρύ αντικείμενο, συνηθέστερα ένας χονδρός κάβος για να προσδέσει το πλοίο. Συνήθως το βάρος περιβάλλεται από έναν ειδικό κόμπο (που ονομάζεται monkey’s fist - γροθιά του πίθηκου) φτιαγμένος από το ίδιο το σχοινί (φωτογραφία).

(3) Γρηγόρης Εξαδάκτυλος (127) #490 info