Επιστροφή

 

Λαογραφικά

 

Περιπέτειες των ναυτικών

 

(κείμενο του Αντώνη Εξαδάκτυλου)

 

Οι Σκέψεις του Μάο.

 

Όλοι γνωρίζουμε ότι τη δεκαετία του ’60 η Κίνα βρισκόταν στη διακυβέρνηση του Μάο Τσε Τουνγκ και περνούσε τη λεγόμενη πολιτιστική επανάσταση. Ο κινεζικός λαός υπέφερε τα πάνδεινα και χιλιάδες λαού καταδικάστηκαν σε καταναγκαστικά έργα ακόμα και σε θάνατο. Τα ελληνικά πλοία δε σταμάτησαν να μεταφέρουν προϊόντα στην Κίνα και πολλά πλοία, και Ανδριώτικα, με Στενιώτες Πλοιάρχους και πληρώματα έζησαν δύσκολες μέρες στην Κίνα.

Δύο Έλληνες Πλοίαρχοι βίωσαν όλη την αγριότητα εκείνης της εποχής στην Κίνα. Ο Γιάννης Γκόρος με τη σύζυγό του, που πέρασαν αρκετό καιρό φυλακισμένοι στην Κίνα και ο συγχωριανός μας Νικολός Φαλαγκάς (1432) #2736 γνωστός με το παρεπώνυμο Αστακός.

Θα σας διηγηθώ την περιπέτεια του Νικολού όπως μου την εξιστόρησε στην αυλή του πατρικού του σπιτιού στις Στενιές.

Ήταν λοιπόν Πλοίαρχος σε πλοίο της εταιρείας Ε. Εμπειρίκου και το πλοίο του ναυλώθηκε να μεταφέρει σιτηρά σε κάποιο λιμάνι της Κίνας. Με τον κατάπλου του πλοίου στο λιμάνι εκφόρτωσης, όπως συνηθίζεται, επέβησαν οι Κινεζικές αρχές για να ελευθεροκοινωνήσουν το πλοίο. Οι κομισάριοι του κόμματος, άφηναν έντυπο υλικό στα πλοία, κυρίως με τις «σκέψεις του Μάο» για να διαβάσουν οι ναυτικοί. Ο πλοίαρχος, μοίραζε τα έντυπα στο πλήρωμα και φυσικά κανείς δεν τους έδινε σημασία.

Ο λόγος που φυλακίστηκαν ο Γιάννης Γκόρος και η σύζυγός του, ήταν η απόρριψη αυτού του υλικού από την Κυρία Γκόρου, επιδεικτικά μπρος στις αρχές. Μετά την αποφυλάκισή τους, ο Γιάννης Γκόρος χώρισε τη γυναίκα του, μην μπορώντας να τη συγχωρέσει για τα δεινά που πέρασαν στη φυλακή.

Ο συγχωριανός μας όμως, ο Νικολός, τα μοίρασε στο πλήρωμα και έδωσε τις κατάλληλες εντολές. Η εκφόρτωση ξεκίνησε με μιλιούνια εργάτες και εργάτριες και με τις μπίγες του πλοίου. Κανείς από το πλήρωμα δεν επιτρεπόταν να πατήσει έστω το έδαφος της Κίνας. Όταν πλέον η εκφόρτωση έφτανε στο τέλος της, δυστυχώς, ένας εργάτης γλίστρησε από  το καπάκι του αμπαριού και άφησε την τελευταία του πνοή πέφτοντας στο πάτωμα του αμπαριού. Πανικός!!! οι εργάτες σταμάτησαν την εκφόρτωση και σύντομα έφτασαν οι στρατιωτικοί που αμέσως συνέλαβαν τον Πλοίαρχο. Ο Νικολός οδηγήθηκε έξω από το πλοίο για ανάκριση και κρατήθηκε για μέρες, χωρίς να πολυκαταλαβαίνει γιατί τον ταλαιπωρούσαν τόσο. Ένας μεταφραστής, του εξήγησε ότι επρόκειτο να περάσει από δίκη με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας. Πράγματι, ένα πρωινό, τον οδήγησαν σε λαϊκο-στρατιωτικό δικαστήριο όπου του απαγγέλθηκαν κατηγορίες και βέβαια χωρίς να παρίσταται υπεράσπισή του. Τρομοκρατημένος, άρχισε να καταλαβαίνει ότι τον ετοίμαζαν για εκτέλεση, με συνοπτικές διαδικασίες. Ξαφνικά, και μες τη απόγνωσή του, δίνει μια κλωτσιά στο έδρανο που καθόταν, σηκώθηκε όρθιος και φώναξε απευθυνόμενος στους δικαστές (μεταφράζοντος βεβαίως του διερμηνέα).

 

-Εσείς που με κατηγορείτε, ξέρετε τι λένε οι «σκέψεις του αρχηγού Μάο» στο άρθρο τάδε , παράγραφο τάδε;»

 

Οι δικαστές πάγωσαν και αλληλοκοιτάζονταν γιατί κανείς δεν τολμούσε να δείξει ότι δεν ήξερε. Ο Νικολός επανέλαβε πιο δυνατά την ερώτησή του, χτυπώντας και το χέρι του, αυτή τη φορά. Οι δικαστές, παγωμάρα. Ζήτησε λοιπόν να του φέρουν ένα αντίτυπο από τις «σκέψεις του Μάο», το οποίο εκείνος είχε όχι μόνο ξεφυλλίσει, αλλά και διαβάσει επιμελώς από περιέργεια και βρήκε το επίμαχο άρθρο και τους διάβασε τη σκέψη του Μάο, διατείνοντας ότι το πρώτο λάθος είναι συγχωρητέο, κατά τον γραμματέα του ΚΚΚ. Ζήτησε λοιπόν από τους δικαστές να τον συγχωρήσουν, μια και ήταν το πρώτο περιστατικό για εκείνον. Οι δικαστές, φοβούμενοι και αυτοί, όταν φάνηκε η άγνοιά τους στο σχετικό άρθρο, βιάστηκαν να τον αθωώσουν και να απαλλαγούν από τον παμπόνηρο Έλληνα.

Το πλοίο δεν συνέχισε την εκφόρτωση, μα έφυγε πάση δυνάμει για Ιαπωνία, χωρίς εντολές από την πλοιοκτήτρια εταιρεία. Ο Νικολός ξεμπαρκάρισε από το αγκυροβόλιο της YOKOHAMA προτού καν σβήσει η μηχανή του πλοίου.

Δεν ξαναπήγε ποτέ στην Κίνα και ασφαλώς καλά έκανε.

Ποιος μπορούσε να αποκλείσει ότι δε θα ξανασυνέβαινε τέτοιο περιστατικό;

Τα περιστατικά των δύο αυτών πλοιάρχων είναι μόνο λίγα από τις περιπέτειες που ζουν καθημερινά οι ναυτικοί είτε με περιστατικά αιχμαλωσίας από πειρατές στη Σομαλία και τη Νιγηρία είτε με δικαστικές εμπλοκές μετά από ατυχήματα που ουδόλως ευθύνονται.

Ας είναι αιωνία η μνήμη τους.