Επιστροφή

 

Λαογραφικά

 

Μικτά λουτρά

 

(κείμενο του Νικολού Εξαδάκτυλου)

 

Στα τελευταία χρόνια της δεκαετίας του 1920 μερικές νεαρές Στενιώτισσες έχοντας εφοδιαστεί και με τα κατάλληλα ρούχα κολύμβησης που είχαν αρχίσει ήδη μετά την Ευρώπη και την Αμερική να κάνουν την εμφάνιση τους και στην Ελλάδα, πήγαιναν στα Γιάλια, προς το μέρος της Λεφαντάρας, και έκαναν μπάνιο κοντά στους άρρενες Στενιώτες. Οπως είναι φυσικό, υπήρξαν και οι αναμενόμενες αντιδράσεις και σχόλια από μεγάλη μερίδα Στενιωτών, μεγαλύτερης προφανώς ηλικίας.

Ενα ζευγάρι ηλικιωμένων που είχε πάει περίπατο στα Γιάλια και είχε αράξει κοντά στον τοίχο του χτήματος του Λιλιδόρη, παρακολουθούσε από μακριά τις σκηνές και σχολίαζε για το που κατάντησε η νεολαία και ο κόσμος γενικότερα.

 

-Σα δε ντρέπουνται, τι ξετσιπωσιά είναι αυτή, τα ‘χουνε κάνει κάνει τα Γιάλια Φράγκα σκάλα...

 

σχολίασε η γυναίκα...

 

Ο άντρας της δεν μίλησε, βαριότανε και το κουβεντολόι μαζί της, αλλά κούνησε το κεφάλι του πάνω-κάτω, επιδοκιμάζοντας σιωπηλά τα λεγόμενα της.

 

-Οχι άλλο, αλλά θα ξεπλύνουνε και το Αγιο Μύρο που πήρανε σα βαφτιστήκανε...

 

συνέχισε η γυναίκα...

 

Το κούνημα του κεφαλιού του άντρα της από πάνω-κάτω, έγινε ταλάντωση αριστερά-δεξιά, σαν να έδειχνε οτι ναι μεν την άκουγε, αλλά αυτή η παρατήρηση τον άφηνε σχετικά αδιάφορο.

 

-Ενώ εμείς Αντώνη μου, το Μύρο μας το έχουμε ακόμα απάνω μας. Ουτε ‘γω το ‘χω πλύνει, μηδ’ από του λόγου σου...

 

συνέχισε η γυναίκα, περήφανη για την προσήλωση στις παραδόσεις.

Ο Αντώνης, χωρίς να γυρίσει το κεφάλι του της απάντησε:

 

-Τσε που ξέρεις εσύ τί έκανα εγώ στην Αμεριτσή;

 

Ο Αντώνης νεαρός είχε πάει στο Clifton του Oregon μετανάστης και είχε γυρίσει στις Στενιές προ εικοσαετίας.

 

_____________________________________________________

 

σημ. Η παραπάνω ιστορία είναι όπως μου τη διηγήθηκε ο πατέρας μου. Κατά τη μητέρα μου(1) , στο σπίτι του ζεύγους στο χωριό, σε συζήτηση με κάποια αδελφή της συζύγου, σχολιάζοντας νεαρές που πήγαιναν στα Γιάλια για μπάνιο, περνώντας στο δρόμο μπροστά τους.  Κατά τον κο Κώστα Πολέμη(2) , ο οποίος άκουσε την ιστορία από απογόνους του ζεύγους, συζητώντας για σπίτι που χτίζονταν εκεί κοντά και το οποίο θα είχε δύο μπάνια:

 

-μα τι τα θέλουνε δύο μπάνια;

-για να πλένουνται...

-να πλένουνται... να βγάλουν το Αγιο Μύρο; κλπ.

__________________________________________________________________________________

 

(1) Λογοθέτη Αννα του Δημητρίου (12332) #1698 σύζ. Γρηγόρη Εξαδάκτυλου

(2) Πολέμης Κώστας του Νικολάου (1413181) #1126