Η Ζιώτη Ορσα του Νικολάου (112) #4628

 

Τη φωτογραφία προσέφερε η κυρία Σαρρή Λασκαρίτσα του Σταματίου σύζ. Ντατσούλη Αγγέλου.

Την ίδια φωτογραφία προσέφερε και ο κος Θεοδόσης Ρηγόπουλος.

 

Πατήστε εδώ για να δείτε μια άλλη φωτογραφία

 

Πατήστε εδώ για επιστροφή στον κατάλογο των φωτογραφιών

με Στενιώτες

 

Πατήστε εδώ για επιστροφή στην αρχική σελίδα

 

 

Την φωτογραφία επάνω προσέφερε ο κος Νίκος Βασιλόπουλος.

 

Η φωτογραφία αυτή άγνωστο πως, βρέθηκε στην Κέρκυρα.

 

 

Η Ορσα, επονομαζόμενη «Κυρία» ή «Ζαχάραινα» ή και «Κυρία Κουρελού» σε φωτογραφία με ημερομηνία 13/9/1940.

 

Λέγεται οτι στα νιάτα της ήταν όμορφη κοπέλα.

Νεαρή είχε μεταβεί στη Πόλη για να εργαστεί. Απέκτησε ένα γιό με κάποιον Επαμεινώνδα Δημητρίου Ζαχάρωφ, ο οποίος όμως κράτησε μαζί του το παιδί και αυτήν την έστειλε πίσω στην Ανδρο. Το παιδί τους Δημήτριος Επαμ. Ζαχάρωφ φαίνεται εγγεγραμμένος (με αριθμό 394) στο δημοτολόγιο των Στενιών στο έτος 1894.

 

Η Ορσα παραφρόνησε και περιφέρονταν στους δρόμους του χωριού. Κάτω από την άσπρη μαουλίκα είχε (για προστασία σαν κράνος - τα παιδιά ήταν πολύ σκληρά μαζί της - ένα τσίγκινο πιάτο.

 

Κατά την κα Αννα Εξαδακτύλου η Ορσα διέμενε το μεν καλοκαίρι σε μια καλύβα στο χτήμα του Παστελή (αυτό ήταν το παρεπίθετο του πατέρα της) πάνω από την Πεντάβρυση, τον δε χειμώνα κάπου στο Σκορδομαχαλά.

 

Γεννήθηκε το 1864 και απεβίωσε τον Μάιο του 1942 (κατά τη διάρκεια της Κατοχής) από ασιτία.

 

 

 

Τη φωτογραφία προσέφερε η κυρία Σαρρή Λασκαρίτσα του Σταματίου σύζ. Ντατσούλη Αγγέλου.

Την ίδια φωτογραφία προσέφεραν ο κος Θεοδόσης Ρηγόπουλος

 και ο κος Νίκος Βασιλόπουλος.

Η μητέρα μου, μου διηγήθηκε ότι τα παιδιά της έλεγαν…

 

- Κυρία έχεις γιο;

- Ναι το Δημήτρη...

- Ο γιος σου πέθανε..

 

και εκείνη απαντούσε

 

- Οχι, ο γιος μου ζει,

Είναι λόρδος, γιατρός, δικηγόρος

Αγκαλιές φιλιά και πέντε παιχνίδια(1)

 

Η γιαγιά μου προσπαθούσε να τα μπαλώσει λέγοντας της

 

- ναι, ναι, να σου ζήσει!

 

και ταυτόχρονα αγριοκοιτάζοντας τα παιδιά της γειτονιάς δάγκωνε το δείκτη του δεξιού χεριού της (χειρονομία  που σήμαινε «θα δείτε τι θα πάθετε!»)

 

Στην καθημερινή της βόλτα γύρω από το χωριό περνούσε από το σπίτι της γιαγιάς μου Βιολάντης για καφέ.

 

Όταν έπινε τον καφέ της και αποχωρούσε, κατέβαινε τα σκαλιά για να πάει στο δρόμο, κοντοστεκότανε, γύριζε και έλεγε στη γιαγιά μου:

 

- Κυρία, μήπως σας τον στέρησα τον καφέ?

 

Η γιαγιά μου την διαβεβαίωνε πως όχι, και έτσι ξαναπερνούσε την επόμενη ημέρα…

 

Όταν αποχωρούσε η Ορσα η μητέρα μου της έλεγε

 

- Κυρία Ορσα, δεν θα πάτε από την Ασημένια; (κάποια γειτόνισσα)

- Όχι, εγώ δεν πάω στην Χατζημπαντέλαινα.

 

Όπως όλοι οι ιδιόρρυθμοι άνθρωποι, έτσι και η Ορσα είχε τις προτιμήσεις της…

 

_______________________________________________

 

(1)Η Ορσα εννοούσε ότι έπαιζε πέντε μουσικά όργανα!